|

|
In het INK–managementmodel is dit principe uitgewerkt in
ontwikkelingsfasen. Elke fase karakteriseert een
volwassenheidsniveau waarbij alle aandachtsgebieden in
evenwicht zijn.
Samenhang Het lastigste
aspect is echter de onderlinge samenhang tussen
aandachtsgebieden. Binnen elk referentiekader wordt gesteld
dat verandering in één managementbouwsteen –hoe klein ook– gevolgen
heeft voor alle andere. Wanneer we bijvoorbeeld alleen de
structuur veranderen, helpt dit vrijwel nooit. Om
verbeteringen te bewerkstelligen zijn er ook veranderingen
nodig in cultuur, mensen, middelen enzovoort. De sterke en
soms diffuse onderlinge samenhang is een hoofdoorzaak van de
complexiteit van het managementvak.
Het feit
dat alle bouwstenen elkaar sterk beïnvloeden wil overigens
niet zeggen dat ze allemaal van dezelfde orde zijn. In de
volgende figuur zijn de bouwstenen afgebeeld vanuit de
gedachte dat de organisatie als een systeem gezien kan
worden (zie ook Systeemleer)
De resultaten
bepalen de functie van de organisatie (‘het wat’). De
constructie (‘het hoe en waarmee’) wordt deels bepaald door
de structuur –harde kant–, de cultuur –zachte kant– en de
mensen en middelen. We zien dat het aandachtsgebied
strategie van een geheel andere orde is. In systeemtermen
gaat het bij strategie om het vinden van de balans tussen
functie (externe resultaten) en constructie (interne
structuur, cultuur, mensen, middelen). |
|
 |
|
|
|
|
|
 |
|